KRAVICA: SEĆANJE NA BOŽIĆNI MASAKR - ŽRTVE IMALE OD 4 DO 89 GODINA




PODRŽI NAS I LAJKUJ NAS NA FACEBOOK-U

Tokom muslimanske agresije (1992-1993) u selu Kravica kod Bratunca je ubijeno 158 meštana srpske nacionalnosti, od čega je njih 49 mučki i svirepo ubijeno na pravoslavni Božić - 7. januara 1993. 

kravica.png



Masakr u selu Kravica predstavlja jedan od najmasovnijih i najbrutalnijih zločina nad srpskim stanovništvom u Podrinju. Posebnu pažnju privlači činjenica da je zločin počinjen upravo na najveći pravoslavni praznik Božić. Najmlađa žrtva muslimanskog terora bio je četvorogodišnji Vladimir Gajić koji je tokom izbeglištva 1993. u Bratuncu, dok je najstarija bila nepokretna starica Mara Božić, stara 89 godina.

Nastavljajući etničko čišćenje i uništavanje svega što je srpsko, započeto u aprilu 1992. godine, muslimanske snage iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića, uz pomoć jedinica sa bratunačkog, vlaseničkog i zvorničkog područja upale su na pravoslavni Božić 1993. godine u Kravicu, gde su zverski ubile 49 meštana, od kojih se sedmoro vode kao nestali. Muslimanski vojnici nisu imali milosti ni prema ženama, ni prema nepokretnim starcima a nisu bila pošteđena čak ni deca. Gotovo sve žrtve su ubijene nakon zarobljavanja i stravičnih tortura. Osim pripadnika 28. divizije tzv. Armije BiH u masakru su učestvovali i brojni muslimanski civili, žene i maloletnici. Neki članovi i članice udruženja bošnjačkih žrtava više puta su se javno i u televizijskim emisijama hvalili kako su 7. januara 1993. učestvovali u napadu na Kravicu ali i na ostala srpska sela. Međutim, odbijaju da kažu gde su masovne grobnice i posmrtni ostaci ubijenih srpskih žena, civila i zarobljenika.

 
Napad na Kravicu predstavlja čist primer agresije muslimanske tzv. Armije BiH na područja naseljena srpskim stanovništvom i ovaj masakr ima brojne elemente genocida. 

Muslimanski vojnici na čelu sa komandantom Naserom Orićem, ratnim zločincem, sa namerom su organizovali zločin baš na ovaj veliki hrišćanski praznik jer su pretpostavljali da će meštani biti zauzeti obeležavanjem praznika i da neće pružati otpor. Jedini cilj napada na Kravicu bilo je istrebljenje srpskog civilnog stanovništva. Sve žrtve su bili sasvim obični ljudi - seljaci, zemljoradnici, domaćice, penzioneri...nije tu bilo nikakve organizovane vojske niti brigade, reč je o civilima koji su bili prinuđeni da brane svoje živote, zatim živote nejači (žena, dece i staraca) i svoja ognjišta koja su bila napadnuta. Među 49-oro ubijenih je bilo 25 civila, dok su 24-oro bili branioci sela. Veoma je licemerno i nezahvalno govoriti o ovih 24-oro stradalnika kao o vojnicima jer ove žrtve nisu stradale u borbama već su masakrirani na kućnom pragu. To su bili takođe civili - zemljoradnici, poljoprivrednici, učitelji koji su pod pretnjom istrebljenja i genocida bili prinuđeni da uzmu oružje u ruke kako bi  odbranili sebe i nejač od agresora.
    
Toga dana kada je trebalo da Srbi obeleže najradosniji praznik – rođenje Isusa Hrista, celo selo je zavijeno u crno. Selo je opljačkano i zapaljeno je 688 srpskih kuća na širem području Kravice, oko 2.000 pomoćnih i 27 društvenih objekata. Oko 1.000 stanovnika ostalo je bez domova u jednom danu i kroz smetove se probilo prema Drini izbegavši sigurnu smrt. Bez jednog ili oba roditelja ostalo je 101 dete.

Obdukciju ubijenih civila radio je tim na čelu sa istaknutim patologom Zoranom Stankovićem koji je još tada konstatovao stravične povrede kod svih žrtava. Malo ko je stradao samo od metka. Gotovo sve žrtve su mučene i zlostavljane pre smrti. 

O kakvoj brutalnosti se radi svedoči i činjenica da je među ubijenima bilo čak petoro nepokretnih staraca, dok ostali nisu bili vojno sposobni. Napad na Kravicu bio je samo jedan u nizu dobro organizovanih vojih pohoda par hiljada naoružanih „orićevaca“. Nakon Blječeve, Lozničke Rijeke, Zagona, Krnjića, Zalazja, Magašića, Hranče, Podravanja, Fakovića, i Bjelovca, u crno je zavijena i Kravica. Prema rečima nekih preživelih svedoka, nije poznato da li je bilo silovanja ali su mnoge žene mučene, zlostavljane i šamarane. Vrisci i jauci zarobljenih žena i starica su odjekivali kilometrima. Neke su posle napada pronađene zaklane, a neke se i danas vode na evidenciji nestalih lica. 

Anđa Đukanović iz Bratunca 24 godina traga za mužem Ivanom koji je nestao u Kravici 7. januara 1993. godine, nakon napada snaga Armije BiH. 

kvvvv.png
 
Kuća je izgorela, a s njom i sve uspomene. Od njega ima tek fotografiju sa lične karte koju je uzela iz policijske arhive i džemper pronađen u jednoj od grobnica.

- Izgubila sam muža, nestao 7. januara ’93. Kad se to dogodilo, ja sam došla kad su kupljeni mrtvi, leševi kad su kupljeni. Samo džemper njegov. Jer je bio doktor, doktor Stanković Zoran. On je bi o tu i pregledao i ja kad sam otvorila vreću vidjela sam da nema ništa od mog muža. Pola vilice je bilo i ja sam izvadila onu vilicu i kažem:’Doktore, ovo mog muža zubi nisu.’ ’Kako znaš?’ ’Znam, ja nisam sa njim živjela pet dana, nego sam živjela 14 godina.’, seća se Anđa.

Tražila je, kaže, svuda i čula razne priče o tome da joj je muž živ.

- Bile su priče živ je, ovdje je, ondje – nikad nigdje. Mlad je on, 37 godina njegove mladosti. Bavio se građevinom. Bio je dobar majstor građevinski, završio tu građevinsku školu. Da mi je saznati da li je mrtav, da li je živ, da li da se nađe išta od njiga, nije bitno šta je. I danas danile kažem i danas danile mi je to teško. Bio je dobar otac. Imam kćerku, ostala od osam godina iza njega. On je stvarno nju volio. Volio je i obadva sina. Imam dva sina i kćerku. Volio je, kakvi, ali... Vjerujte da ni sliku njegovu nisam imala dok nisam uzela iz SUP-a od lične karte. Pogojrelo sve. Ostali bez išta. Kad mi možemo da kažemo za njihove gdje su, naši kad mogu da kažu za njihove gdje su, što i oni ne kažu za naše gdje su. Mi smo žrtve sve iste. I majke sve isto plaču, supruge isto, i djeca i sve. U tom mome selu izginulo je pet pari po dva brata, otac i sin, 46 žrtava palo na Božić, na naš najveći praznik kome se svi radujemo. 1992. 29. Novembra, tad je došao u Šabac, ja sam bila u Šapcu sa djecom u izbjeglištvu, da vidi mene i djecu. I od tada više nikad. Nikad više ništa - ni mrtvoga ni živoga, ništa od njega. Samo što sam taj džemper pronašla. Mi nismo bili u zavadi, ni s kim se svadili nismo. Da ti kažem iskreno, u nas u tom selu nije ni bilo muslimana. Bilo je selo do nas, bilo je ispod nas sela, ali uvijek smo bili dobri" - kroz plač je ispričala Anđa.

Radojka Filipović, neumorni borac za prava žrtava i iskreni borac za istinu, inače predsednica Organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila opštine Bratunac, izgubila je tokom rata veliki broj članova uže i šire familije. U Bjelovcu su joj ubijeni suprug, svekar i brojni rođaci a u Lozničkoj Rijeci muslimani su joj ubili nekoliko rođaka među kojima je bila i Verica Filipović, devojka od nepunih 17 godina. U Kravici su muslimanski zločinci ubili Radojkinu baku Krstinu (81) i deku Negoslava Erića (80) koje su nakon torture zapalili u sopstvenoj kući. - Zaista je prikupljeno dosta dokumentacije i dostavljeno nadležnim tužilaštvima, ali do sada nemamo nijedne optužnice, nijedne pravosnažna presude - ispričala je za medije Radojka koja svake godine neumorno organizuje komemoracije za srpske žrtve iz nekoliko sela u opštini Bratunac. Ljubica Božić je ispričala medijima kako su joj muslimanski vojnici ubili supruga a nepokretnu svekrvu od 89 godina mučili pa živu zapalili u kući.



Žrtve Orićevog masakra na Božić 1993. u Kravici:
 
 
Negoslav Erić (80) - civil, masakriran u porodičnoj kući sa nepokretnom suprugom. Zlikovci su ga mučili pa su mu ispalili rafal u usta a potom njegovo telo zapalili

Krstina Erić (81) - civil, nepokretna starica masakrirana u porodičnoj kući sa suprugom Negoslavom. Zlikovci su je mučili pa usmrtili vatrenim oružjem nakon čega su tela oba supružnika zapalili.

Mara Božić (89) - civil, nepokretna starica, mučena i zlostavljana pa živa zapaljena u porodičnoj kući;

Nevenka Đukanović (46) - civilna žrtva, domaćica, zlostavljana i mučena, pa masakrirana od strane Nasera Orića i njegovih saboraca, posmrtni ostaci su skriveni i do danas nisu pronađeni;

Vidosava Trišić (47) - civilna žrtva, posmrtni ostaci do danas nisu pronađeni;

Tankosava Stevanović (55) - nepokretna žena, civilna žrtva, brutalno mučena pa masakrirana; pronađena mrtva sa više od 15 uboda nanetih hladnim oružjem - mačetom ili nožem;

Ljubica Obačkić (75) - civilna žrtva, brutalno ubijena u porodičnoj kući, izbodena nožem u njedra a brojne povrede registrovane su i na glavi;

Radmila Lukić (54) - domaćica, civilna žrtva, mučena i zlostavljana pa zverski ubijena u svojoj porodičnoj kući;

Vladimir Gajić (4) - civil, izbeglica iz Kravice, ubijen tenkovskim projektilom koji su ispalili Orićevi vojnici na stambenu zgradu u centru Bratunca 2. februara 1993. dok se mali Vladimir igrao na terasi;

Novica Bogičević (16) - ubijen od strane od pripadnika tzv. Armije BiH

Stanko Gajić (29) - ubijen 24. decembra 1992.

Radenko Radović (18) - ubijen od pripadnika tzv. Armije BIH

Drago Lazić (80) - strahovito mučen pa masakriran

Vladimir Stojanović (79) - teško pokretan, ubijen nakon velikih tortura

Milo Jokić (68) 

Vaso Nikolić (73)

Radoje Pavlović (60)

Mitar Nikolić (66)

Risto Popović (73), 

Krstivoje Đukanović (60)

Novak Simić (60) 

Kostadin Popović (46), 

Radomir Jovanović (34) 

Ivan Đukanović (38) 

Boško Đukanović (65) - 

Lazar Veselinović (60) 

Krsto Lazić (60),

Božo Radović (49) - 

Pajkan Gavrić (30) 
 
Raja Savljević 
 
Miladin Momčilović (59),
Radojko  Bogičević (39),  
Vojislav  Bogičević (44), 
Mitar Ostojić (1934), 
Radomir Jovanović (34)
Ratko Miladinović (34)
Đorđo Miladinović (35)
Nedeljko  Milanović (56)
Dragan Milanović (23)
Milovan Ostojić (44)
Gordan Nikolić (36)
Milovan Nikolić (48)
Stevo Božić (43), 
Stojan  Jovanović (45)
Miladin Dolijanović (30)
Stanoje  Đokić (51)
Miladin Stevanović (50)
Vaskrsije Radović (37)
Dragan  Radović (25)
Slobodan Bogičević (48)
Mile Saveljić (29)
Božo Radović (50)
Višnjić Ratko (54)
 
ORIĆ I MUSLIMANSKI ZLOČINCI OSKRNAVILI PRAVOSLAVNU CRKVU
 
Naser Orić i njegovi saborci su prilikom napada na Kravicu oskrnavili i zapalili pravoslavnu Crkvu svetih apostola Petra i Pavla a masakrirali pravoslavnog sveštenika i jednu ženu koja je tog jutra došla na molitvu. Svoj bolesni i bezumni čin, orićevi vojnici su snimili kamerom. Prilikom napada su oštetili i izlomili gotovo sve ikone, a dragocenosti i novac namenjen crkvi pokrali i opljačkali. Oskrnavili su i zidne freske preko kojih su ispisali brojne pogrdne i vulgarne poruke. Crkva je gotovo u potpunosti spaljena i demolirana a sličnu sudbinu je doživelo i seosko groblje.
 
Brojni srpski mediji su preneli ispovest saborca Nasera Orića, poštenog Bošnjaka iz Srebrenice, koji je prvi progovorio o zločinima koje su Orić i pripadnici 28. divizije "Armije BiH" činili nad srpskim civilima. On je kao očevidac masakra u Kravici naveo kako je tog dana pobijeno 49 meštana, dok je popaljeno nekoliko stotina kuća, dok je sva stoka i živina iz tog sela oterana u Srebrenicu. On je ispričao kako su muslimanski vojnici tog dana zaklali trudnu Srpkinju koju su rasporili, dok je nekoliko žena zarobljeno i silovano. - Takođe i ta žena ostala je takva rasječena sa ispalim djetetom i unutrašnjim organima, a niko je nije tukao, niti ubio metkom, već je umrla. On je nju ubio na ulasku u Kravice u mjestu Kajići, koji takođe pripadaju Kravici, a zarobljena je u tim Kajićima, ali ja sve to zovem Kravica – seća se ovaj vojnik Nasera Orića, koji je u njegovu jedinicu stupio 1992. godine, u svojoj 25. godini. ( vidi OVDE  ). Orićevi saborci su takođe istakli i da su se zločini nad Bošnjacima u Srebrenici u julu 1995. desili kao osveta zbog Orićevih zločina 1992. i 1993. kao i da su tokom napada na Kravicu pronađene samo dve puške, te da nije bilo nikavog  naoružanja.
 

Izvor: Milivoje Ivanišević - "Hronika našeg groblja"

          Večernje Novosti - "Srpska sela još u crnini"
извор: истина и правда портал српског народа(https://istinapravda1000.blogspot.com/)





Jeste li uživali u ovom članku? Budite informisani pridružujući se našem biltenu!

Komentari

Za objavu komentara morate biti prijavljeni.

Povezano